کد خبر : 53702
تاریخ انتشار : سه شنبه ۲۶ تیر ۱۳۹۷ - ۲۱:۲۸
1,820 views بازدید

از ژاپن تا ایذه و اندیکا در جستجوی شِردنگ

از ژاپن تا ایذه و اندیکا در جستجوی شِردنگ
یک پژوهشگر ژاپنی راه دور و دراز شرق آسیا تا استان خوزستان را می پیماید تا از نزدیک با شردنگ آشنا شود؛
به گزارش عصر ایذه به نقل از صدا و سیما، خانم توماکو از روزی که به طور اتفاقی در جریان تحقیقاتش به شردنگ برخورد شیفته آن شد و از همان زمان تصمیم گرفت به ایران سفر کند.
توماکو سرانجام به همراه مترجمش پاییز پارسال به خوزستان آمد. استاد دانشگاه هنر ژاپن که همزمان در حال نگارش کتابی در زمینه صنایع دستی است تعطیلات نوروز امسال موفق شد در جریان سفر دوم خود ابتدا به شهر باستانی ایذه برود و سپس راهی اندیکا شود تا به تحقیق و پژوهش در زمینه دست بافته های زنان بختیاری بپردازد.
شردنگ یا شیردینگ یا شردینگ از صنایع‌دستی تزیینی زنان کوچ نشین است که در اندازه های متفاوت و رنگ های متنوع و جذاب بافته و در عروسی ها و جشن ها به شکل نوارهای تزیینی آویزان می شود. زنان عشایر پشم‌ مرغوب گوسفندان را می ریسند و رشته های نازک را به روش سنتی با رنگ های شاد و با طراوت می آرایند.آن ها نخ های رنگی را بر اساس طرح های ذهنی و با هنرمندی تمام شبیه قالی می بافند.
این نوارهای نقش دار با منگوله های رنگ به رنگ تقریباً میان همه اقوام ایرانی به شکل های متفاوت یافت می شود.شردنگ ها در اعیاد و مهمانی ها بر سر سیاه چادر و در خانه ها آویزان می گردد و با این کار پیام شادی و سرور را به میهمانان و رهگذران می رسانند.
گفته می شود شردنگ از دو واژه شیر که یادآور شجاعت و قدرت و “دِنگ” که در گویش بختیاری به معنی محکم و پابرجاست تشکیل شد و در کل معنایی مانند دلاوری و استواری را می رساند. همچنین آمده “دُنگ” به معنای صدا و آواست و شردنگ به معنی نعره شیر است که باعث رعب و دلهره سایر حیوانات و موجودات خبیث می شود و شردنگ به نوعی فرد را از ارواح و موجودات خبیث و چشم زخم محفوظ  می دارد.این وسیله زینتی برای زیبایی افسار اسب به ویژه اسب عروس، حجله، گهواره بچه و آراستن برخی دام های عشایر نیز استفاده می شود.
نویسنده ژاپنی در اندیکا مهمان یکی از هنرمندان و از بانوان پرتلاش و کارآفرین شهرستان شد.علاقمندی وافر خانم توماکو به صنایع دستی و زندگی عشایری بیش از هر چیز برای اهالی جالب بود.پوران خانم می گوید: دوست ژاپنی اش حدود یک هفته در این شهر شمالی استان حضور داشت و با اشتیاق از چند منطقه روستایی و عشایری دیدن کرد.توماکو هر بار از زنان کوچ نشین درخواست می کرد در مورد طرح، نقش، رنگ و فلسفه شردنگ به او توضیح دهند.گویا در کشور او هم چیزی شبیه شردنگ وجود دارد.
توماکو در این سفر علاوه بر آداب و رسوم مردم به طبیعت زیبا و دیدنی منطقه و خوراکی های محلی به ویژه کباب بختیاری بشدت علاقه مند شد.شدت علاقمندی و شیفتگی این محقق خارجی به آیین های محلی خوزستان به حدی است که حتی پس از بازگشت به کشورش همچنان ارتباط خود را قطع نکرده و به منظور تکمیل تحقیقات موردنیاز کتابش تلفنی گفتگو می کند.
بانوی اندیکایی که در میان صحبت هایش از هر فرصتی برای معرفی ظرفیت بالای صنایع دستی، فرهنگی و گردشگری منطقه بهره می برد معتقد است اگر چه توماکو به طور اتفاقی در مطالعاتش به قابلیت های فرهنگی اقوام خوزستان و ایران پی برد و به اینجا آمد اما ما خودمان می توانیم با برنامه ریزی و اندکی سرمایه گذاری به شکل سازمان یافته و اصولی، گردشگران داخلی و خارجی را جذب و زمینه تولید، اشتغال و درآمدزایی برای مردم منطقه فراهم کنیم.
او قابلیت های فراوان فرهنگی و توریستی منطقه را بر می شمرد و اذعان می کند: با اینکه خود سال ها در کسوت آموزگار و مربی صنایع دستی در ادراه فنی و حرفه ای شهرستان فعالیت می کند ولی تا قبل از آمدن توماکو این قدر به عمق و ارزش دست بافته های متنوع زادگاهش پی نبرده بود.
مثلا نقوش هندسی و اشکال حیوانات و طبیعت در زمینه‌ همین شردنگ ها نشان از رازهای سر به مهری دارد که تا کنون به آن توجه نکرده بود.بنابراین ضرورت دارد در خصوص این هنر به عنوان یکی از کهن ترین هنرهای سنتی دست بافت زنان ایرانی تحقیقی همه جانبه و کامل انجام و به جهانیان عرضه گردد.
تحقیقی که پژوهشگر ژاپنی به خاطرش زحمت های بی شمار سفر به چند استان مانند خوزستان و چهارمحال و بختیاری را بر خود هموار کرد اما در داخل کشور تا کنون از آن غفلت شده است.غفلتی که اگر ادامه یابد چه بسا همین شردنگ و معدود صنایع دستی ارزشمند که ریشه در فرهنگ و ادب اقوام کهن کشور دارد، به علت گسترش زندگی به ظاهر شهرنشینی امروزی تا چند سال دیگر از بین برود.
کاشکی که شردنگ بیدم پیشه بهونت
(کاش شردنگ بودم جلوی درب خانه ات)
چی لُپُک دِر بخورم وا مُل شونت
(مثل مهره دور وجودت می چرخیدم)
کاشکی مو شردنگ بیدم به میخ دارت
(کاش شرنگ بودم روی میخ ستون خانه ات)
سی روز تنگ و تفاق بیام بکارت
(برای روز تنگ و حادثه به کمکت می آمدم)
انتهای پیام/*
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 1 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 1
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

فضولی شهولی جمعه , ۲۹ تیر ۱۳۹۷ - ۰:۰۰

آلبرده چقد بدقیافه است.

مدرسه فوتبال تخصصی و حرفه ای رضا مرادی