جاذبه‌های آبی خوزستان به روایت تصویر

 

کارون؛ رود کارون پرآب‌ترین و بزرگ‌ترین رودخانه ایران است. این رود در سنگ نوشته‌های باستانی کرن، کرنک و کوهرنگ نیز نامیده می‌شد و اولین تمدن‌های بشری درکنار این رود تشکیل شده است.
این رود با درازای ۹۵۰ کیلومتر طولانی‌ترین رودی ا‌ست که تنها در داخل ایران قرار دارد و همچنین تنها رود ایران است که بخشی از آن قابل کشتیرانی اس. در حاشیه این رود تمدن‌های بزرگی از ایران شکل گرفته‌است.
رودخانه کارون به غیر از تامین آب آشامیدنی و کشاورزی و تولید برق مصرفی دارای مواهب دیگری نیز است، از جمله بستر مناسبی برای جذب سرمایه‌گذاری و ایجاد مکان‌های تفریحی پررونق و نیز حمل و نقل کالاست به علت آنکه از طریق آن می‌توان کالاهای تجاری و صادراتی کشور را با استفاده از حمل و نقل آبی، از اهواز و حتی شوش‌تر تا بنادر بین‌المللی خوزستان مانند خرمشهر و آبادان منتقل کرد. جاذبه‌های این رود در شهرهای اهواز، شوش‌تر، آبادان و خرمشهر نیز دیده می‌شود.

آبشار توف اسپید؛ این منطقه شامل دو آبشار بزرگ است که به آبشارهای اول و دوم توف اسپید شهرت دارند. این آبشار‌ها در منطقه حفاظت شدهشالو و منگشت در استان خوزستان قرار دارند و از ارتفاعات این منطقه سرچشمه می‌گیرند. آبشارهای تف اسپید یا توف سفید در ۳۴ کیلومتری جنوب شرقی شهرستان ایذه در میان صخره‌هایی عظیم قرار گرفته‌اند.

آبشار شقایق؛ پارک جنگلی شقایق دزفول در شمال شهرستان دزفول و در جاده سردشت واقع شده است. در این پارک زیبا مناظر چشم نوازی از جمله در فاصله ۱۱۰۰ متری از محوطه ابتدایی پارک، آبشار شقایق با ارتفاع حدود ۷ متری واقع شده و در دو طرف پایین این آبشار زیبا و درختانی در مسیر جوی آب که بر این وی سایه دارن فضایی به مانند قطعه‌ای از بهشت را خلق کرده است.

آبشار شور باریک؛ بومیان منطقه این آبشار را به ملار آهنی می‌شناسند. این آبشار همیشه جاری است و تابع فصل خاصی نیست. این آبشار در ۱ کیلومتری غرب روستایی به همین نام واقع شده است. شورباریک نام روستایی در ۵ کیلومتری شهرستان هفتکل در استان خوزستان است. آبشار این روستا با آبی شور، در کنار چشمه‌های آب شیرین قرار گرفته است.

آبشار شوی؛ آبشار شوی شهرستان دزفول با ارتفاع ۸۵ متر و عرض ۷۰ متر در ایران بی‌نظیر بوده و بزرگ‌ترین آبشار خاورمیانه به حساب می‌آید. این آبشار در رشته کوههای زاگرس و در دهستانی به نام شوی از توابع شهرستان دزفول و در نزدیکی کوه سالن قرار دارد و دارای تنوع زیست محیطی بسیار زیبایی است.

آبشار شیوند؛ روستای شیوند به دلیل همجواری با دریاچه سد و رودخانه کارون از یکسو و رشته کوههای زاگرس با جنگلهای بلوط، رودخانه‌ها، آبراه‌ها، آبشار‌ها، صخره‌‎‌ها و نیز برخورداری از طبیعت مطلوب از سوی دیگر از جذابیتهای بی‌نظیری برای گردشگری برخوردار است. منطقه شیوند بخشی از مناطق حفاظت شده شالو و منگشت است.

آبشار قلعه تل؛ آبشارهای قلعه تل شامل ۲ آبشار به نام‌های آبشار تنگ آبی اول و دوم در استان خوزستان قرار دارد. این شهر در بخش مرکزی شهرستان باغ‌ملک قرار گرفته است.

آبشار نگین؛ نگین در روستایی به همین نام در محلی بسیار مهجور و دورافتاده در میان کوه‌ها و دشت‌های منطقه شین بار در شمال دریاچه سد شهید عباسپور واقع است. بهترین مسیر بازدید از این مسیر و آبشار آن، مسیری است که از مسجد سلیمان به روستای آب شلال منتهی شده و از آنجا با حدود چهار ساعت کوهپیمایی به روستای بکر و دست نخورده نگین و آبشار بسیار زیبای آن می‌رسد.

باجول؛ باجول منطقه خوش آب و هوایی است در جنوب شهر ایذه واقع در استان چهارفصل خوزستان که در ادوار گذشته به دلیل ساخته شدن بند در مسیر رودخانه، بخش‌هایی از آن منطقه به زیر آب رفته است، منطقه باجول یکی از مناطق گردشگری ایذه ست که پس از آبگیری دریاچه سد کارون ۳ و مشرف شدن به دامنه کوه منگشت و دریاچه سد، این منطقه به یک قطب گردشگری تبدیل شده است. یکی از آثار نجات یافته تاریخی آن منطقه، نقش برجسته باجول می‌باشد که از دوران شاهان محلی الیمایی در دوره امپراتوری اشکانی بر جای مانده است.

آبشار توف نمکی؛ آبشار توف نمکی، رامهرمز در امتداد یک جاده مال رو که از منطقه کمپ رامهرمز شروع می‌شود به سمت کوه‌های ابوالفارس در فاصله تقریباً ۱۵ کیلومتری رامهرمز آبشاری زیبا که محیط بالا دست آن را درختان انجیر و پیچک پوشانده‌اند به نام توف انجیر خودنمائی می‌کند. آب دریاچه بزرگ این آبشار که به طول ۶۰ متر و عرض ۲۰ متر است بسیار شور است و ماهی‌های شورآبی به وفور در آن یافت می‌شود، در کنار این آبشار یک چشمهٔ کوچک گوگردی وجود دارد. راه دوم دستیابی به این آبشار و دریاچه‌اش از مسیر روستای نمره ۹ ابوالفارس است.

بند ماهی بازان؛ برخی از مورخین احتمال می‌دهند اراضی معروف به ماهی بازان‌‌ همان مکان قدیمی شهر دستووا بوده که شامل آثاری از دوره‌های الیمائید، پارت و ساسانی است و مدارج پیشرفت و تمدن را تا صدر اسلام طی کرده و از آن پس شاید به علت خراب شدن سد اصلی و آمدن سیل بصورت ویرانه‌ای در آمده و متروک گشته و تا کنون نیز مسکون نشده است.

منطقه ماهی بازان یا شهر دستوا از شمال به جنوب به طول ۲ کیلومتر و از مشرق به مغرب در همین حدود حد فاصل بین دو رودخانه گرگر و داریون در محدوده شوش‌تر است.

تالاب بامدژ؛ تالاب بامدژ یکی از تالاب‌های استان خوزستان است که در ۴۰ کیلومتری شمال غربی اهواز در مجاورت روستاهای مزرعه، بامدژ، سادات طواهر، سید جاسم و همچنین سد شاوور، کانال توانا و خط آهن اهواز- اندیمشک قرار دارد. این تالاب (هور) ۴۰۰۰ هکتار وسعت دارد و آب آن توسط رودخانه شاوور تأمین‌ می‌شود.

تالاب شادگان؛ تالاب بین‌المللی شادگان یکی از تالاب‌های بزرگ ایران است که در شهر شادگان استان خوزستان واقع شده‌است و نیاز به توجه بیشتر مسئولان برای جذب گردشگر را دارد.

تالاب میانگران؛ تالاب می‌انگران یکی از تالاب‌های مطرح کشور است که در شمال غربی استان خوزستان در شهر باستانی ایذه قرار دارد و با مساحتی متغیر اما در حدود ۲۴۰۰ هکتار در جنوب غربی کوهپایه زاگرس در فاصله یک و نیم کیلومتری شهر ایذه واقع شده است.

دریاچه شهیون؛ دریاچه شهیون یا دریاچه سد دز یکی از زیبا‌ترین دریاچه‌های ایران در شمال غربی دزفول و پشت دو کوه شاداب و تنگوان شکل گرفته و چهره زیبایی به منطقه شهیون بخشیده است. این دریاچه زمینه مساعدی جهت انجام ورزش‌های آبی از جمله قایقرانی، اسکی و شنا به وجود آورده است. وجود چند جزیره کوچک و بزرگ که روی آن‌ها انبوهی از درختان کُنار و بادام کوهی به چشم می‌خورد، جلوه خاصی به دریاچه داده است به گونه‌ای که جزیره بزرگ وسط دریاچه با مساحتی بالغ بر ۶۰ هزار مترمربع، چشم‌انداز زیبایی را به وجود آورده است.

دشت سوسن؛ دشت سوسن یکی از گذرگاه‌های رودخانه خروشان کارون است و توسط این رود به دو بخش شرقی و غربی تقسیم می‌شود. در واقع عبور رود کارون از میان دشت سوسن، موجب پیدایش اراضی حاصلخیز در این ناحیه شده است. این دشت از ماه بهمن تا خرداد، طبیعت بسیار زیبایی می‌یابد به طوری که در این ایام افراد بسیاری به این منطقه مراجعه می‌کنند تا از زیبایی چشم‌نواز آن بهره ببرند.

سازه‌های آبی شوشتر؛ سازه‌های آبی تاریخی شوش‌تر مجموعه‌ای به هم پیوسته از پل‌ها، بند‌ها، آسیاب‌ها، آبشار‌ها، کانال‌ها و تونل‌های عظیم هدایت آب هستند که در ارتباط با یکدیگر کار می‌کنند و در دوران هخامنشیان تا ساسانیان، جهت بهره‌گیری بیشتر از آب ساخته شده‌اند.

کوه بدیل؛ رشته کوه بدیل که از ارتفاعات مشرف به سد مارون و روستای پشگر شروع و تا ارتفاعات پیرآباد تشان و در ‌‌نهایت به حیات آباد خلیفه و مجیدی ختم می‌شود به عنوان منطقه شکار ممنوع بدیل شناخته می‌شود. منطقه مذکور از نظر پوشش گیاهی و جانوری متنوع و با اهمیت بوده و دارای گونه‌های جانوری همچون کل، بز، کفتار، انواع گربه‌ها، تشی، روباه، خفاش، خرگوش و پلنگ بوده که هر کدام به سهم خود در زنجیره غذایی طبیعت بسیار موثر هستند و نقش کنترل کننده بیولوژیک دارند. منطقه مذکور همچنین از نظر پوشش گیاهی دارای درخت یا درختچه‌های خنجوک، بادام، انجیر کوهی، بنه، رملیک، کنار و گیاهان بوته و علفی که در موسم فصل بهار طراوت و زیبایی خاصی را به لحاظ ایجاد مناظر زیبا به این منطقه می‌بخشند هستند.

هورالعظیم؛ هور العظیم یا تالاب بزرگ هویزه (هور الهویزه)، بزرگ‌ترین هور (تالاب)‌های استان خوزستان و یکی از بزرگ‌ترین تالاب‌های داخلی ایران است که در غرب استان خوزستان در انتهای رود کرخه در منطقه مرزی دشت آزادگان قرار دارد.

این تالاب از آب‌های مازاد رود‌های کرخه، دویرچ و اروندرود تشکیل شده است. مساحت این تالاب که توسط اداره کل محیط زیست خوزستان مشخص شده حدود ۱۱۸ هزار هکتار است که حدود یک سوم آن در ایران و مابقی آن در کشور عراق است. عمق این تالاب در سواحل کم ولی به تدریج در وسط آن به چند متر می‌رسد.

انتهای پیام/