کد خبر : 52284
تاریخ انتشار : شنبه ۳ تیر ۱۳۹۶ - ۶:۴۴
1 views بازدید

دردِ نوشتن، خداحافظ شهر عاشقی!

دردِ نوشتن، خداحافظ شهر عاشقی!

در زندگی روزمره ی آدمیان، درد و رنج های فراوانی بوده و به ناچار خواهد بود که البته سوزندگی خروشان آن ها، عین آموزندگی جوشان است و حیات سوزی مکدّر آن ها، گونه ای حیات سازی مکرّر است!

در زندگی روزمره ی آدمیان، درد و رنج های فراوانی بوده و به ناچار خواهد بود که البته سوزندگی خروشان آن ها، عین آموزندگی جوشان است و حیات سوزی مکدّر آن ها، گونه ای حیات سازی مکرّر است!

زجر و زخمه هایی بزرگ و کوچک، سیاه و سفید، سبز و زرد، تلخ و شیرین! و… درد و داغ هایی که گاهی  همه ی هستی انسان را به غارت می برند!

می سوزانند وجزغاله می کنند و حتّی آن را به سوی نیستی یکسره سوق می دهند!! درد تنهایی، درد بیگانگی، درد آوارگی! درد داشتن، درد نداشتن! درد دیوانگی، درد بیچارگی، درد عشق، درد تنفر! درد فهم، درد احساس، دردشکستن! درد گریستن، درد خندیدن! درد در خود فروشدن ، درد به هم پیچیدن، درد تبعیض، درد تساوی! درد حسادت، درد حماقت، درد رقابت! درد بودن، درد نبودن! درد جهل، درد علم، درد غرور، دردفروتنی! دردمرگ، درد زندگی، درد دیانت! درد سیاست، درد حریت، درد سمّت، درد جهت، درد مفید بودن، درد مهم نمودن!ــــ که البته مورد اخیر از درد های مشترک انسان معاصراست! … و بالاخره در اوج معنای دردها (بربلندای قلّه ی قاف مفهوم دردمندی!) برای مؤمنان و حتّی انسان بماهوانسان، درد سلام ، درد خداحافظی و درد مفارقت از عزیزترین و شریف ترین زمان و زمانه ها ـــ رمضان المبارک – سی پاره شهری که همه ی وجودش رحمت، غنیمت و فرصت است! تکّه‌ای از مواعید جنّت الهی در دشت تفتیده ی دنیای مادی ما!

آری! آری! به راستی که نوشتنِ درد ها مهم است! اما، اما؛ دردِ نوشتن، خود مسئله ی مفید دیگری است! دراین میانه اگرچه تعدادی از آدمیزادگان آن قدر به سیاسات بدفرجام و باژگونه جلوه دادن حق وناحق، فریفته و سرمست شده اند که دیگران را ساده لوح می پندارند و خویشتن خود را زیرک و سیاستمدارمی شمارند! که برای آنان، اگر هرروز عاشورا شود، هرشب قدر و هر مبارک ماهی رمضان گردد، هرگز از خواب غفلت و سراب سیاست برنمی خیزند و هماره به فرصت سوزی وثروت سازی  بی امان مسرورند و مفتون! و…  آنان در تعاقب« دُرد» به جشن شادمانگی سرخوش شده اند و«دَرد» را برنمی تابند!

درواقع «دَردمند» نیستند بلکه به راستی «دُردمندان» زمانه اند! ومحال می نماید که چرکین دلان، در ضیافت خونین دلان حتی به آنی قدم نهاده باشند! البته دربازار دنیا، متاع کفر و دین پررونق بوده و خواهد بود! تا جایی که «بابای برهنه‌ی پاک» به زیبایی و شیدایی سروده است که؛

 

«دلا خـوبـان دل خونیـن پسنـدنـد           دلا خون شو که خوبان این پسندند

متاع کفرو دین بی مشتری نیست         گـروهـی آن گـروهـی ایـن پسـندنـد»

و…

الهی بربی ثمری طاعات و عبادات (صیام و قیام ها) سپری شده به تو پناه می بریم! چراکه توبهترین ملجأ و مأوای بندگانی.

((...حسبناالله و نعم الوکیل نعم المولی و نعم النصیر))  سوره ی مبارکه ی آل عمران آیه ی ۱۷۳

 

باتبریک پیش از برآمدن خورشیدعید عزیز وسعید فطر بر همه ی بندگان خدا، بالاخص بر روزه داران ارجمند

« با احترام و التماس دعا، هومان مرادی اشکفتی»

 

انتهای پیام/*

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

تابناك وب تابناك وب تابناك وب تابناك وب تابناك وب تابناك وب