کد خبر : 53783
تاریخ انتشار : یکشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۷ - ۰:۱۱
1,172 views بازدید

گفت‌وگوی متفاوت با ایمان مبعلی؛

مهندس فوتبال ایران؛ از زمین‌های خاکی ایذه تا ایستگاه آخر!

مهندس فوتبال ایران؛ از زمین‌های خاکی ایذه تا ایستگاه آخر!
ایمان مبعلی، کاپیتان این روزهای تیم استقلال خوزستان در مصاحبه‌ای متفاوت به گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی عصر ایذه پرداخت.؛

فوتبال رو از چه سالی و زیر نظر چه کسی شروع کردی؟

من قبل از رفتن به مدرسه به فوتبال علاقه داشتم و اطرافیان هم به استعداد من پی برده بودند، از کلاس چهارم وارد فوتبال آموزشگاه‌ها شدم و عضو تیم نونهالان استان خوزستان شدم، کلاس سوم راهنمایی بودم که آقای قربانی با توجه به شناختی که از من داشت مرا به تیم پرسپولیس ایذه برد و برای بزرگ‌سالان این تیم بازی کردم، با توجه به جثه و سن من بسیار عجیب بود، تا جایی که پیراهن آستین‌کوتاه تیم برای من حکم آستین‌بلند را داشت و شورت ورزشی نیز مانند شلوار بود.

در این تیم زیر نظر آقای قربانی و فرج لو فوتبال را شروع کردم، بعدازآن چند سال در آنزان ایذه زیر نظر داریوش فارسی فعالیت کردم و سپس به جوانان استقلال اهواز ملحق شدم و شاگرد سید سیروس پور موسوی در این تیم شدم، بعد از قهرمانی با تیم جوانان استقلال اهواز به تیم بزرگ‌سالان رسیدم اما بعد از مدت کوتاهی به خاطر برخی مسائل از این تیم جدا و در سال ۱۳۷۷ به فولاد خوزستان پیوستم.

از فولاد خوزستان به تیم ملی جوانان و بزرگ‌سالان رسیدم، با فولاد در فصل ۸۴-۸۳ قهرمان لیگ برتر ایران شدم و سپس به فوتبال امارات رفتم، حدود ۵ سال در امارات و تیم‌های الشباب، الوصل و النصر بازی کردم و در سال ۲۰۰۹ با الشباب به قهرمانی لیگ امارات رسیدم.

ایمان مبعلی می‌تونست خیلی راحت بالای ۱۰۰ بازی ملی انجام بده، چی شد از تیم ملی فاصله گرفتی؟

من تا قبل از ۲۴ سالگی ۵۸ بازی ملی داشتم و قبل از جام جهانی ۲۰۰۶ از تیم ملی فاصله گرفتم، من از زمان بلاژویچ در تیم ملی بودم، با برانکو ایوانکوویچ در تیم ملی امید به مقام قهرمانی مسابقات آسیایی بوسان رسیدم اما قبل از جام جهانی و بعد از بازی سوپرجام بین فولاد خوزستان و صبا باتری به تیم ملی دعوت نشدم.

و ماجرای آن تکل کذایی و عدم دعوت به تیم ملی؟

من توی بهترین شرایط فوتبالم بودم با فولاد قهرمان ایران شده بودیم و بهترین بازیکن لقب گرفته بودم، بعدازآن تکل، به تیم ملی دعوت نشدم و جام جهانی را از دست دادم، اگر به جام جهانی ۲۰۰۶ می‌رفتم شاید مسیر زندگی من عوض می‌شد، دلیل این اتفاق رو نمی‌توانم بگویم اما مردم بهترین قضاوت کنندگان هستند. در دوران مربیگری علی دایی در تیم ملی نیز اصلاً به تیم ملی دعوت نشدم، در هفت سال اخیر که کی‌روش در رأس کادر فنی بوده است دو بار به اردوی این تیم دعوت شدم ولی هیچ‌گاه دربازی‌ها به میدان نرفتم.

از چه زمانی مهندس فوتبال شدی؟

من هیچ‌وقت دنبال لقب نبودم، زمانی که در فوتبال امارات بازی می‌کردم، تعدادی از خبرنگاران آن کشور لقب مهندس را به من دادند، بعدازآن چند خبرنگار ایرانی از این موضوع مطلع شدند و این لقب فراگیر شد، البته خودم این عنوان را دوست دارم و خوشحالم که این لقب را به من داده‌اند، به نظر من هافبک‌های وسط و بازی‌سازها باید مهندس باشند.

بهترین شماره ۲۳ فوتبال ایران تو بودی، دلیل علاقه شما به شماره ۲۳ چیه؟

زمانی که به بزرگ‌سالان فولاد آمدم شماره ۱۲ را به من دادند، آن زمان اختیاری برای انتخاب شماره نداشتم، در آن سال حسین عبدی از پرسپولیس به فولاد آمد و به خاطر وی این شماره را واگذار کردم، در بین شماره‌های باقی‌مانده، شماره ۲۳ را برداشتم و پس‌ازآن به این شماره علاقه پیدا کردم.

ژست خاص ضربات ایستگاهی تو از کجا نشأت‌گرفته؟

این ژست یک انتخاب کاملاً شخصی از طرف خودم بوده است که تاکنون راجع به آن صحبت نکردم، شاید بعدها جریان انتخاب آن را توضیح دهم، البته نکته خاص و ویژه‌ای ندارد و شاید اگر آن را بگویم همه متعجب شوند.

در یک برهه‌ای مصاحبه‌ای از تو منتشر شد که تو آن به نقل از تو عنوان‌شده بود که فوتبالم را آسفالت‌های داغ اهواز شروع کردم، صحبتی راجع به این موضوع داری؟

زمانی که در تیم ملی جوانان بازی می‌کردم یک خبرنگار از تهران با من تماس گرفت و مصاحبه کرد و تیتر خود را به این شکل زد که ایمان مبعلی فوتبال خود را از آسفالت‌های داغ اهواز شروع کرد، اون خبرنگار از من سؤال نکرد اهل کجا هستم و طبق حدس و گمان خود آن تیتر را زده بود، بعد از درج این مصاحبه، یکی از خبرنگاران ایذه‌ای آن را در یک روزنامه محلی به چاپ رساند که خیلی هیاهو به پا کرد، خیلی‌ها هم از قصد به این موضوع دامن زدند درحالی‌که من یکی از ناسیونالیست‌ترین فوتبالیست‌های ایذه هستم، زمانی که گزارشگران فامیلی مرا به‌درستی تلفظ می‌کردند من روی نام ایذه حساسیت نشان می‌دادم، من همواره به ایذه و تاریخ و فرهنگ آن افتخار کرده‌ام، همه ایران سرای من است.

من خوزستانی هستم و نمیخوام به کسی بی‌احترامی بکنم ولی من عاشق ایذه هستم، البته این را هم بگویم که پدر و مادر من قلعه‌تلی هستند و برادر و خواهر من در قلعه تل به دنیا آمده‌اند، مردم قلعه تل نیز با تعصب خاصی راجع به اصالت من صحبت می‌کنند و درواقع من ایذه‌ای-قلعه‌تلی هستم، من فقط برای فوتبال به اهواز آمدم و کسی را در اهواز ندارم و هزاران بار باافتخار گفته‌ام که بچه ایذه هستم، برخی می‌گویند که ایمان مبعلی به ایذه کمک نمی‌کند، واقعیت این است که من تا جایی که بتوانم به ورزش و مجموعه شهرستان کمک می‌کنم اما یک نفر نمی‌تواند همه‌چیز را درست کند، در آینده هم اگر شرایط مهیا باشد و سایر مسئولین و اشخاص کمک کنند در ایذه فعالیت فوتبالی خواهم کرد، البته تک‌نفره نمی‌شود تیم داری کرد و اگر کسی اعلام آمادگی کند من هم در کنار وی خواهم بود.

متأهلی؟ چند تا بچه داری؟

من متأهلم و سه فرزند دارم، پسر بزرگم آرشا ۹ ساله است، پسر دومم آریو ۷ ساله است و دخترم آندریا هم ۲ ساله است، دو پسرم به فوتبال علاقه دارند، البته همه‌چیز به آینده و انتخاب خودشان بستگی دارد.

ایمان مبعلی تا چندسالگی به فوتبال ادامه می‌ده؟

برای سال جاری با استقلال خوزستان قرارداد بسته‌ام و برای سال‌های آینده هنوز تصمیمی نگرفته‌ام که به فوتبال ادامه می‌دهم یا خیر.

بعد از دوران فوتبال قصد ورود به جرگه مربیگری رو داری ؟

بله مطمئناً این کار را انجام خواهم داد، چون مربیگری را خیلی دوست دارم و کلاس‌های مربیگری را هم شروع کرده‌ام، مدرک مربیگری C را گرفته‌ام و در ماه‌های آینده برای مدرک B اقدام خواهد کرد، می‌خواهم با برنامه در این راه پیش بروم.

توی خلوت خودت چه آهنگی گوش میدی؟ به کدام خواننده علاقه داری؟

من مثل تمام بختیاری‌ها به آهنگ‌های مرحوم مسعود بختیاری علاقه دارم و در بین خواننده‌های نسل جدید نیز آهنگ‌های کوهیار بختیاری را بیشتر می‌پسندم.

حرف آخر شما با مردم ایذه؟

من به بختیاری بودن خودم افتخار می‌کنم، از صمیم قلب شهر خودم را دوست دارم.

 

انتهای پیام/*

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

مدرسه فوتبال تخصصی و حرفه ای رضا مرادی