به گزارش عصرایذه، «نگین زندگی» فوتبالیست جوان و آینده دار تیم ملی اخیرا در گفتگو با همشهری، برای اولین بار به مواردی از شرایط آغاز زندگی حرفه ای خود در ایذه پرداخت.
او در بخشی از این گفتگو عنوان کرد در کودکی، عاشق تجربه کردن بود؛ از دوومیدانی تا ووشو، از هندبال تا والیبال. هر سه ماه، رشتهای تازه را امتحان میکرد و همین تنوع، پدرش را نگران کرده بود. اما سرنوشت، مسیر دیگری برایش نوشته بود. یک روز، بیخبر از پدر، بهجای رفتن به تمرین هندبال، راهی سالن فوتسال شد. همان تصمیم جسورانه، نقطهی آغاز یک سفر بزرگ بود.
پدرش ابتدا مخالفت کرد، اما قول نگین برای ماندن و تلاش، دل او را نرم کرد. نهتنها اجازه داد، بلکه خودش همراهش شد؛ او را به تمرینها رساند، در اردوها کنارش ماند و پلهپله با دخترش بالا رفت.
در همان سال اول، نگین بهعنوان پدیده مسابقات استانی شناخته شد و خیلی زود به مرحله استعدادیابی کشوری رسید. در ۱۳سالگی به تیم ملی نونهالان دعوت شد و تنها سه سال بعد، پیراهن تیم ملی بزرگسالان را بر تن کرد.
امروز، نگین زندی نهتنها نماد تلاش و پشتکار است، بلکه یادآور این حقیقت است که حمایت خانواده، بهویژه پدر و مادر، میتواند مسیر یک رویا را هموار کند. او با افتخار میگوید: «اگر امروز اینجا هستم، بهخاطر پدر و مادرم است.»
